1Przewodnikowi chóru, na Gittyt. Asafa. Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; radośnie wykrzykujcie Bogu Jakuba. 2Weźcie psalm, przynieście bęben, wdzięczną harfę i cytrę. 3Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta. 4Jest bowiem taki nakaz w Izraelu, prawo Boga Jakuba. 5Ustanowił to świadectwem dla Józefa, kiedy wyszedł przeciw ziemi Egiptu, gdzie słyszałem język, którego nie zrozumiałem. 6Uwolniłem od brzemienia jego barki, a jego ręce od dźwigania kotłów. 7Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię; odpowiedziałem ci w skrytości gromu, doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela. 8Słuchaj, mój ludu, a oświadczę ci; Izraelu, jeśli będziesz mnie słuchał; 9Nie będziesz miał cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu; 10Ja, PAN, jestem twoim Bogiem, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz usta, a ja je napełnię. 11Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie. 12Zostawiłem ich więc żądzom ich serca i postępowali według swoich zamysłów. 13O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami! 14W krótkim czasie poniżyłbym ich nieprzyjaciół i zwróciłbym rękę przeciw ich wrogom. 15Nienawidzący PANA, choć obłudnie, musieliby mu się poddać, a ich czas trwałby wiecznie. 16I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.