1Nie nam, PANIE, nie nam, ale twemu imieniu daj chwałę za twoje miłosierdzie i prawdę. 2Czemu mają mówić poganie: Gdzież teraz jest ich Bóg? 3A nasz Bóg jest w niebie, czyni wszystko, co zechce. 4Ich bożki to srebro i złoto, dzieło rąk ludzkich. 5Usta mają, ale nie mówią; mają oczy, ale nie widzą. 6Uszy mają, ale nie słyszą; mają nozdrza, ale nie czują. 7Ręce mają, ale nie dotykają; mają nogi, ale nie chodzą; ani gardłem swoim nie wydają głosu. 8Niech będą do nich podobni ci, którzy je robią, i wszyscy, którzy im ufają. 9Izraelu, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą. 10Domu Aarona, ufaj PANU; on jest ich pomocą i tarczą. 11Wy, którzy się boicie PANA, ufajcie PANU; on jest ich pomocą i tarczą. 12PAN pamięta o nas, będzie błogosławił; będzie błogosławił domowi Izraela, będzie błogosławił domowi Aarona. 13Będzie błogosławił tym, którzy boją się PANA, i małym, i wielkim. 14Rozmnoży was PAN, was i waszych synów. 15Błogosławieni jesteście przez PANA, który stworzył niebo i ziemię. 16Niebiosa są niebiosami PANA, ale ziemię dał synom ludzkim. 17Umarli nie będą chwalili PANA ani nikt z tych, którzy zstępują do miejsca milczenia. 18Ale my będziemy błogosławili PANA, odtąd aż na wieki. Alleluja.